Jeśli jesteś właścicielem tej strony, możesz wyłączyć reklamę poniżej zmieniając pakiet na PRO lub VIP w panelu naszego hostingu już od 4zł!
Strony WWWSerwery VPSDomenyHostingDarmowy Hosting CBA.pl
Dom 3#
Stadion im. E. Szyca

Został wzniesiony w 1929 roku z okazji Powszechnej Wystawy Krajowej dla Warty Poznań. Wadliwa konstrukcja sprawiła, że trzeba było przerwać uroczystość otwarcia. Przez prawie 10 lat próbowano go ratować, jednak ostatecznie podjęto decyzję o wyburzeniu i ponownej budowie. W okresie okupacji stał się miejscem egzekucji Żydów Po 1989 roku został nazwany imieniem Edmunda Szyca. Niedługo później problemy finansowe sprawiły, że stadion popadł w ruinę, a w 1998 roku został sprzedany. Obecnie jest przeznaczony do rozbiórki.  

Niedokończony parking

9 piętrowy parking w stanie surowym we Wrocławiu.

Jednostka wojskowa Nowe Miasto nad Pilicą

Olbrzymi kompleks przylegający do opuszczonego lotniska.  Niesamowicie klimatyczna kotłownia.

Dom Barona
Rejon Umocniony Hel

Na Helu w lutym 1920 roku zaczęto tworzyć bazę lądowej obrony wybrzeża. Powstała m.in linia kolejowa ciągnąca się przez cały półwysep, port wojenny, stanowiska artyleryjskie. Obecnie dojedziemy tam bez problemu pociągiem i spacerując w pobliżu Helu napotkamy liczne tego pozostałości.        

Ekopartner

Sortownia odpadów przemysłowych w Starachowicach.

Kamieniołom Liban

Od 1873 znajdowały się tutaj Krakowskie Wapienniki i Kamieniołomy, a od kwietnia 1942 roku do lipca 1944 był to karny obóz pracy Służby Budowlanej, w którym pracowało jednocześnie ponad 400 więźniów (głównie Polaków i Ukraińców). Podczas likwidacji obozu Niemcy rozstrzelali tych, którym nie udało się uciec.  Szacuje się, że przez obóz przeszło około 2 tysięcy osób. Po wojnie zakład został upaństwowiony. Zatrudniano do 110 pracowników. Złoże uznano za wyeksploatowane w 1986 roku. W 1993 roku na terenie dawnego obozu wykonywano zdjęcia do filmu „Lista Schindlera”. Fragmenty scenografii zostały do dziś – m.in. droga zbudowana z macew, czy fragmenty ogrodzenia.    

Warszawa Główna

Dawna stacja kolejowa, która pełniła swoją funkcję w latach 1945 – 1965.  Dworzec Główny został zniszczony po powstaniu warszawskim. Po zakończeniu wojny zaadaptowano dworzec towarowy Kolei Warszawsko – Wiedeńskiej jako centralny dworzec stolicy. Obecnie pozostałości budynków i torów należą do Muzeum Kolejnictwa.

Kaplica

Kaplica przy Szpitalu Neuropsychiatrycznym „Zofiówka”  

Ośrodek wypoczynkowy

Ośrodek wypoczynkowy ZNTK Radom w Brodach Iłżeckich. Kilkadziesiąt domków w różnym stanie, pozbawione wyposażenia.

Trybuna

Opuszczona trybuna znajdująca się na terenie toru Służewiec.

Opuszczony dom Grodzisk Mazowiecki

  Razem z PZP.

Kolejowe Odolany

Torowisko z opuszczonymi wagonami oraz budynkami gospodarczymi.

Kirkut Starachowice

Cmentarz żydowski w Starachowicach powstał w 1891 roku, jednak jeszcze przed uregulowaniem stanu prawnego działki chowano tam zmarłych. Jest to miejsce pochówku Żydów z Wierzbnika, Starachowic i pobliskich miejscowości. Pod koniec lat trzydziestych cmentarz został otoczony murem z białej cegły. W czasie wojny na terenie cmentarza dokonywano egzekucji osób pochodzenia żydowskiego, a ich ciała grzebano w nieoznakowanych grobach. Po wojnie skradziono część macew, które zostały wykorzystane m.in. jako płyty chodnikowe. W późniejszych latach wokół cmentarza zaczęły powstawać budynki mieszkalne. Niektóre z nich budowano na terenie należącym do cmentarza, a podczas prac ziemnych kilkakrotnie natrafiano na szczątki. Obecnie nekropolia zajmuje powierzchnię 0,4 ha. Zachowało się ponad 400 macew oraz fragment oryginalnego ogrodzenia.

Zajazd Turystyczny

Opuszczony Zajazd nad Zalewem Brodzkim w województwie świętokrzyskim.

Hurtownia

Kartka znaleziona w środku mowi, że hurtownia została zamknięta w 2009 roku. Obecnie jest głównie miejscem, gdzie śpią bezdomni.

Baseny Skry

Na terenie klubu RKS Skra znajdują się dwa baseny rekreacyjne ze zjeżdżalniami, oraz basen sportowy, a także budynki szatni, przebieralni czy kawiarni. Zaraz obok znajdują się opuszczone trybuny stadionu. Prawie 7 hektarowy kompleks powstał w latach sześćdziesiątych i został zamknięty przeszło 20 lat temu z powodu problemów finansowych. Dzisiaj jest mocno zdewastowany i zarośnięty, jednak wciąż można znaleźć ciekawe pamiątki. Stadion:

Turczynek

Turczynek to zespół willowy składający się z dwóch budynków otoczonych parkiem o powierzchni około 10 ha. Wybudowali go dla swoich rodzin dwaj przemysłowcy: Wilhelm Wellisch i Jerzy Meyer  na przełomie 1904/1905 roku. Oba budynki są do siebie zwrócone o znajdują się w odległości około 50 metrów od siebie.  Z czasem dobudowano kilka mniejszych budynków, z których do dzisiaj niewiele zostało. Na terenie parku znaleźliśmy dwa podziemne spichlerze (?) Podczas okupacji teren został zajęty przez Niemców, którzy wyrzucili mieszkańców w 1941 roku.  Po wojnie w willach mieścił się szpital, a następnie szkoła i koszary aż w latach sześćdziesiątych znowu mieścił się tutaj szpital. Od 2008 roku Turczynek jest własnością miasta Milanówek i jest wystawiony na sprzedaż. Może ktoś chce kupić?

Willa Zosinek

Willa ta pochodzi z początku XX wieku, ma niezwykłą architekturę, a wokół rozciąga się całkiem spory ogród . Niegdyś należała do rodziny  Żeromskich, obecnie jest wpisana do Rejestru Zabytków.

Dom #2

~ Starachowice

Martin

Hurtownia artykułów spożywczych – niepozorny, mały budynek z zabitymi oknami (prócz jednego 😉 ) i stertą kwitków na poddaszu.  Z dnia 04.07.2014.  

Dom #1

Wpis poświęcony domowi zlokalizowanemu w okolicach żyrardowskiego cmentarza.

JW 2232

W skierniewickim garnizonie wojskowym z XIX wieku stacjonowały wojska pruskie, polskie i rosyjskie. W czasie Powstania Listopadowego po opuszczeniu Skierniewic przez wojska rosyjskie, kierowano tu do kompanii weteranów żołnierzy niezdolnych do służby liniowej, ich głównym zadaniem była ochrona magazynów.  W czasie Powstania Styczniowego powiększono liczebność garnizonu celem ochrony Kolei Warszawsko – Wiedeńskiej – w mieście stacjonowało wtedy ponad 1200 wojskowych. W 1867  roku rozpoczęto budowę niewielkich koszar, które rozrosły się dopiero w latach 1885-95. W międzyczasie budowano drugi kompleks. Przez kolejne lata w Skierniewicach stacjonował m.in. 38. Tobolski Pułk Piechoty, czy 31. Aleksiejewski Pułk Piechoty. W okresie międzywojennym koszary zajęło Wojsko Polskie – 26 Dywizja Piechoty oraz jej sztab. Kompleks funkcjonował jeszcze po II wojnie światowej, jednak niedługo opustoszał. Dzisiaj część budynków została zagospodarowana, część będzie zagospodarowana a część można eksplorować.

Parowozownia SKCE

Została założona została w 1845 roku. Prowadzono ruch przez Drogę Żelazną Warszawsko-Bydgoską (Łowicz – Aleksandrów – granica pruska) do Skierniewic, gdzie zmieniano lokomotywy, formowano pociągi. Parowozownia posiadała wtedy 23 stanowiska postojowo – naprawcze oraz obrotnicę o średnicy 12 metrów. W czasie pierwszej wojny światowej obiekt ten był ważnym punktem strategicznym. Oddziały niemieckie zniszczyły budynki, a kilka miesięcy później wojska rosyjskie dokończyły dzieła oraz ewakuowały sprzęt. Niedługo po zakończeniu wojny wzięto się za odbudowę. Halę wachlarzową (to ta z 23 stanowiskami) postawiono na planie starego obiektu,  nowa obrotnica miała średnicę 16,75 m. Z biegiem lat jej znaczenie spadało w wyniku modernizacji innych okolicznych obiektów kolejowych. W 1925 była to parowozownia II klasy,  w 39′ stacjonowało tam tylko 16 lokomotyw, a skierniewicka parowozownia zyskała miano pomocniczej. Jednak czas II wojny światowej przyniósł dla obiektu wiele korzyści – znacznie zwiększyła się ilość przewozów z odległych miejsc. Lokomotywownię przystosowano do obsługi parowozów towarowych. W latach 1940/41 powiększono halę wachlarzową, a nowa obrotnica miała średnicę 20 m. Na wypadek uszkodzenia obrotnicy wybudowano trójkąt torów do obracania parowozów, który po wojnie usunięto. Dobudowano wiele nowych budynków, aby obiekt był jak najbardziej niezależny od innych. Po tych modernizacjach stacjonowało tam 50 parowozów. Po zakończeniu wojny  wciąż przybywało pracy i parowozów (w 1965 roku było to 56 sztuk). Poważniejsze zmiany zaszły po roku 1980 – powstała nowa obrotnica, o niepełnym kącie obrotu, przystosowywano obiekty do nowych rodzajów trakcji, uruchomiono laboratorium olejów i smarów, niektóre drewniane elementy konstrukcji zastąpiono stalowymi. Ostatnie parowozy zakończyły służbę w 1989 roku, a parowozownia zaczęła się chylić ku upadkowi. W 1991 […]

ZATRA

ZATRA vel Zakłady Transformatorów Radiowych powstały w 1957 roku.  W późniejszych latach ZATRA tworzyła Zrzeszenie Przedsiębiorstw Przemysłu Elektronicznego UNITRA. Produkty z tego okresu posiadają logo UNITRA ZATRA. Gdy owe zrzeszenie przestało istnieć, kontynuowano produkcję pod nazwą ZATRA. W latach 90. firma przeszła w prywatne ręce i znacznie poszerzyła zakres swojej działalności, jednak w latach 2006-07 zakład zaczął chylić się ku upadkowi. Składano tam wtedy komputery. Po ogłoszeniu upadłości budynek opustoszał. Obecnie nie ma tam kompletnie nic, ale widok z dachu całkiem, całkiem.

Baza rakietowa Nadarzyn

W okolicach Nadarzyna znajdowały się dwa obiekty należące do byłego dywizjonu 3 Brygady Rakietowej, dzisiaj znane jako N1 i N2. Obie jednostki funkcjonowały za czasów Układu Warszawskiego, jednak N1 została rozformowana znacznie wcześniej niż N2. N1. Część jednostki została przemieniona w ośrodek dla uchodźców, a reszta – jeszcze na początku tego roku była kuszącym obiektem dla pasjonatów Urbexu, ASG, czy też zwykłych spacerowiczów. Jednak została zrównana z ziemią i można jedynie doszukiwać się nielicznych pozostałości świadczących o tym, że kiedyś znajdował się tutaj obiekt wojskowy. Całość ogradzał betonowy mur i zasieki. Wewnątrz ogrodzenia znajdowały się m.in. stanowiska wyrzutni rakiet, bunkier dowodzenia, czy garaże dla ciężarówek. Poza murem: magazyn rakiet, kilka schronów i strzelnica, którą wciąż bez problemu można rozpoznać.   N2. Ta jednostka przeciwlotnicza także powoli odchodzi w zapomnienie. Teren otoczony drutem kolczastym, z którego niewiele zostało… jednak przy wjeździe wisi tabliczka ochrony. Obecnie zostały jedynie trzy budynki z części koszarowej, resztę wyburzono. Znajdywały się tutaj budynki podobne do tych w N1.

Zajazd Nadarzyński

Zajazd ten pochodzi z lat osiemdziesiątych. Mieściła się tam restauracja i pokoje noclegowe. Od lat niszczeje. Przeszedł w prywatne ręce, obecnie jest przeznaczony do rozbiórki, budynek ogrodzony siatką i bujnym zielskiem wszelkiej majści. Tuż obok stacja LPG i ruchliwa DW 720. W środku pustki, poza śladami ludzi niepotrafiących uszanować tego typu miejsc 🙂

Dulag 121

Durchgangslager 121 Pruszków  – obóz przejściowy w Pruszkowie przeznaczony dla ludzi ewakuowanych z Warszawy. Powstał 5 sierpnia 1944 roku na terenie Warsztatów Kolejowych. Obóz podlegał kolejno SS i żandarmerii, Wermachtowi. Urzędowało tam także gestapo. Już 7 sierpnia do obozu dociera pierwszy transport. Kolejne fale ludzi napływały zarówno dniami jak i nocami. Wszystkich zdolnych do pracy wysyłano na przymusowe roboty do III Rzeszy lub obozów koncentracyjnych.  Od 1941 roku teren ten był wykorzystywany jako obóz pracy dla Żydów. Wybudowano wieże strażnicze i bunkry.  Teren około 50 hektarów otaczał betonowy mur, a poszczególne budynki zasieki z drutu kolczastego. Ze względu na tragiczne warunki – przeludnienie, brak higieny, głód – szerzyły się choroby. Na początku istnienia obozu pod Pruszkowem rozstrzelanych zostało kilkadziesiąt osób. Wiele osób zginęło śmiercią głodową. Zdarzały się także liczne wypadki. Rozstrzeliwano za próbę ucieczki lub pomoc takim osobom. Dulag 121 funkcjonował do 16 stycznia 1945 roku. Przez ten obóz przewinęło się około 550 tysięcy warszawiaków i 100 tysięcy osób z innych miejscowości.

Ciuchajka

Śpi na bocznicy lokomotywa, Wielka, ogromna, rdza po niej spływa, A nie oliwa. Śpi i nie sapie, nawet nie dmucha, Żar z jej zimnego brzucha nie bucha. Wagonów nigdy już nie pociągnie, Już o podróżach musi zapomnieć. A przecież w czasach swojej młodości, Woziła bardzo dostojnych gości: Jaśnie hrabiego z jaśnie hrabiną, Pana sędziego z żoną sędziną, Oraz ministra, trzech generałów, Premiera, a z nim doradców paru, I jeszcze pomnę, razu pewnego, Pana prezesa Banku Rolnego. Warszawa-Wiedeń, Wiedeń-Warszawa, Wieźć takich gości, to była sprawa! Na stacjach tłumy, krzyki i kwiaty, Grały orkiestry, grzmiały wiwaty. Pociąg witano i odprawiano Z wielkim przepychem wieczorem, rano. Ciągle po szynach raźno się toczył, We dnie Lub w nocy, We dnie Lub w nocy. Śpi na bocznicy lokomotywa, Drzew gąszcz zielony szczelnie ją skrywa. I tylko we śnie wspomina tak: Tak, to-to, tak, Tak, to-to, tak…   — znalezione w czeluściach zapomnianego pendrive…

© invictum
Kopiowanie treści bez zgody autora zabronione.


Kontakt | Polityka Prywatności